كام هجراننگاهت را بر نگاهم بسپار و ديدهگانت را بر ديدهگانم خيره كن، چنان كه هر كسي تو را ديد مست ديدار تو باشد و غرق حكايت چشمان فرمانروایت، بگذار گريه كنم، تو را در كام هجران فرا خوانم و صدايت را آويزهي گوشهايم نمايم، صدايت عشق مرا بي تاب كرده است، باز امشب حالي دگر دارم، آسمانم امشب انتهايي ندارد، بيكرانياش چشمانم را گرفته است و تاريكي را به من هديه داده است، اي كاش دركم مي كردي و به سخنانم عشق ميورزيدي، گويند كه هر كسي ليلي خود را بار آورد و نامش را نيكو شمارد؛ چه بسا جز رد پاي تو چيزي براي من نمانده است؛ *باراني دوستت دارم*

آهنگ عشقفراموش نميكنم لحظاتي را كه به تو فكر مي كردم، فراموش نميكنم لحظاتي كه تو را از خدا ميخواستم، فراموش نمي كنم اشكهاي بيانتهاي كه از چشمان رنجيدهام براي تو همچون باران مهر در غبار حسرت به يادگار گذاشتم. دوستت دارم و اين جمله را هر روز، هر شب، هر لحظه با هر نفس كه ميكشم به ياد خود ميآورم و تو را قبله گه دلم ميدانم و عشقت را جاودانگي مي خوانم. با ياد تو از خواب بيدار ميشوم و با صداي بلبل گلستان خيالت چشم به آسمان مي دوزم و چهره همچو لالهات را از ميان ابرها مي جويم. دوستت دارم ... اين همان آهنگيست كه تپش قلبم را دوچندان مي كند و تک تک نف